کتاب الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، اثر شیخ سعید زینالدین بن علی عاملی، مشهور به شهید ثانی (متوفی ۹۶۶ هجری قمری)، به عنوان یکی از بهترین شروح بر کتاب اللمعة الدمشقیة شهید اول، یک دوره کامل فقه امامیه را با رویکردی نیمهاستدلالی پوشش میدهد. این اثر دو جلدی، جلد اول خود را به مباحث فقهی از باب طهارت تا مساقات و جلد دوم را از باب اجاره تا پایان کتاب (باب دیات) اختصاص داده است. ویژگی متمایز این شرح، نثر روان، عبارات دلنشین و ذوقی، و سلیقهی منحصربهفرد شهید ثانی در نگارش متن است؛ بهگونهای که تفکیک میان متن اصلی شهید اول و شرح شهید ثانی در بسیاری موارد دشوار به نظر میرسد و این ساختار مزجی، کتاب را به یکی از بهترین متون فقهی تعلیمی تبدیل کرده است.
این اثر جاویدان، در کنار دو اثر مهم دیگر شهید ثانی، یعنی روض الجنان فی شرح إرشاد الأذهان و کتاب مسالک الأفهام، قرنهاست که به عنوان محور اصلی تعلیم و تعلّم در حوزههای علمیه شیعه باقی مانده و همچنان از مهمترین متون درسی محسوب میشود. ساختار نگارش کتاب بهگونهای طراحی شده که همزمان پاسخگوی نیازهای متفاوت باشد؛ افراد مبتدی میتوانند مباحث پیچیده فقهی را بهراحتی فراگیرند و در عین حال، علما و فضلا نیز از عمق و استحکام استدلالهای آن بهرهمند شوند. این قابلیت جامعیت، دلیل ماندگاری و اهمیت آن در میراث فقهی شیعه است.
از زمان تدوین الروضة البهیة، فقها و بزرگان بسیاری به این کتاب توجه ویژه داشته و در آثار خود به آن استناد کردهاند. این ارجاعات گسترده نشاندهنده اعتبار علمی و فقهی کتاب نزد اساتید برجسته در طول تاریخ است؛ از جمله شخصیتهایی چون سید محمد عاملی (متوفی ۱۰۰۹ ق) در مدارک الأحکام، فاضل هندی (متوفی ۱۱۳۷ ق) در کشف اللثام، وحید بهبهانی (متوفی ۱۲۰۶ ق) در مجمع الفائدة و البرهان، سید محمد جواد عاملی (متوفی ۱۲۲۶ ق) در مفتاح الکرامة، سید علی طباطبایی (متوفی ۱۲۳۱ ق) در ریاض المسائل، فاضل نراقی (متوفی ۱۲۴۵ ق) در مستندالشیعة و شیخ انصاری (متوفی ۱۲۸۱ ق) در آثار خود، همگی از این شرح به عنوان منبعی موثق بهره بردهاند.