الدین النصیحه
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] الدین النصیحة، اثر شیخ عباس کاشفالغطاء، بیان اهمیت و جایگاه نصیحت و خیرخواهی در دین اسلام میباشد که به زبان عربی نوشته شده است.
کتاب با مقدمه نویسنده آغاز و مطالب در چهار فصل، تنظیم شده است. نویسنده در ابتدا، به تعریف لغوی و اصطلاحی واژه نصیحت پرداخته و ضمن بیان شروط نصیحت و ناصح و کیفیت و انواع نصیحت، نصیحت در فقه اسلامی را مورد بحث قرار داده و در نهایت، نصیحت در تطبیقات فقهیه را بررسی نموده است.
در مقدمه، به اهمیت نصیحت کردن اشاره گردیده و این خلق نیک، یکی از مقومات مودت و والاترین لوازم محبت، دانسته شده است.
در فصل اول، در سه بخش، ابتدا نصیحت از لحاظ لغوی و اصطلاحی تعریف و سپس، فرق آن با تأنیب (نکوهش سخت)، مدارا، مداهنه و تقیه بیان شده و در انتها، آثار شرعی نصیحت، بیان گردیده است.
نصیحت در لغت، به معنای خلوص بوده، اما در اصطلاح، کلمهای جامع است که بهوسیله آن، تعابیر زیادی اراده میگردد، از جمله، اراده خیر برای شخصی که نصیحت میشود. به عقیده نویسنده، از بررسی تعاریفی که برای نصیحت بیان شده، چنین برداشت میشود که این واژه، حول مصلحت، خیر، صلاح و عنایت به منصوح معنا میشود. این کلمه، گاهی بهگونهای به کار میرود که فقط شامل معامله و عمل (بدون قول) میشود؛ مثل:
گاهی بهگونهای استعمال میگردد که شامل قول هم میشود؛ مثل:
جمله سازی با الدین النصیحه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حدیث مشهور «الدین النصیحه» به ما می‌آموزد که جوهر اصلی دین بر پایه خیرخواهی، صداقت و خیرخواهی نسبت به تمامی آفریدگان و حکام استوار است.
💡 وقتی می‌گوییم «الدین النصیحه»، در واقع بر این نکته تاکید می‌کنیم که بدون صداقت و خیرخواهی در رفتار، ایمان یک انسان نمی‌تواند به کمال برسد.
💡 مبلغان دینی همواره بر مفهوم «الدین النصیحه» تاکید می‌کنند تا مردم را به اصلاح خود و ارائه مشاوره‌های صادقانه به دیگران تشویق کنند.
