لغت نامه دهخدا
افطاریه. [ اِ ری ی َ / ی ِ ] ( از ع، اِ ) عطیه پادشاهی در ایام رمضان به بعض فقها و طلاب و غیره. افطارانه. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به افطارانه شود.
افطاریه. [ اِ ری ی َ / ی ِ ] ( از ع، اِ ) عطیه پادشاهی در ایام رمضان به بعض فقها و طلاب و غیره. افطارانه. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به افطارانه شود.