لغت نامه دهخدا
اعدامال. [ اَ ] ( نف مرکب ) اعدامالنده. کوبنده اعدا. دشمن کوب:
امین دولت و دین یوسف بن ناصر دین
برادر ملک شاه بند اعدامال.فرخی.آفرین گویان چو گویند آفرین در هر دیار
بر قلج طمغاج خان آن شاه اعدامال باد.سوزنی.
اعدامال. [ اَ ] ( نف مرکب ) اعدامالنده. کوبنده اعدا. دشمن کوب:
امین دولت و دین یوسف بن ناصر دین
برادر ملک شاه بند اعدامال.فرخی.آفرین گویان چو گویند آفرین در هر دیار
بر قلج طمغاج خان آن شاه اعدامال باد.سوزنی.