اشترکش
لغت نامه دهخدا
اشترکش. [ اُ ت ُ ک ُ ] ( نف مرکب ) جزار. ( مهذب الاسماء ). نحار. شترکُش.
فرهنگ فارسی
( اسم ) کسی که شتر را نحر کند نحار.
اشترکش. [ اُ ت ُ ک ُ ] ( نف مرکب ) جزار. ( مهذب الاسماء ). نحار. شترکُش.
( اسم ) کسی که شتر را نحر کند نحار.