لغت نامه دهخدا
ابوثقیف. [ اَ ث ِق ْ قی ] ( ع اِ مرکب ) سِرکه. سک. سِرکا. سِتَه. خَل. ( المزهر ). ادام البیت.
ابوثقیف. [ اَ ث ِق ْ قی ] ( اِخ ) رجوع به ابورغال شود.
ابوثقیف. [ اَ ث ِق ْ قی ] ( ع اِ مرکب ) سِرکه. سک. سِرکا. سِتَه. خَل. ( المزهر ). ادام البیت.
ابوثقیف. [ اَ ث ِق ْ قی ] ( اِخ ) رجوع به ابورغال شود.