یضاهئون
واژه «یُضاهِئون» از ریشه «مضاهاة» به معنای «همانند کردن» یا «مشابه ساختن» است.
در آیه 30 سوره توبه، این واژه به کار رفته است:
«وَ قالَتِ الْيَهودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَ قالَتْ النَّصارى الْمَسيحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْواهِهِمْ يُضاهِؤونَ قَوْلَ الَّذينَ كَفَرواْ مِن قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللّهُ أَنّى يؤْفَكونَ»
ترجمه: «يهود گفتند: عُزیر پسر خدا است و نصارى گفتند: مسيح پسر خدا است. اين سخنى است كه آنها به زبان مىآورند، درحالىكه همانند گفتار كافران پيشين و مشركان است، خدا آنان را بكشد، چگونه از حق انحراف مىیابند!»
در این آیه، خداوند به شباهت گفتار یهود و نصاری با گفتار کافران پیشین اشاره میکند. این شباهت در اعتقاد به الوهیت عُزیر و مسیح نشاندهنده انحراف از توحید و گرایش به نوعی از شرک در عقیده است.
مترادفها
همسان هستند، شباهت دارند
متضادها
متفاوت هستند
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی یُضَاهِئُونَ: شباهت پیدا می کنند - شبیه شده اند
ریشه کلمه:
ضه ء (۱ بار)
. طبرسی و راغب مضاهاة را مشابهت و مشاکلت گفتهاند. در نهج البلاغه خطبه 163 فرموده: «وَ اِنْ ضاهَیْتُهُ بِالْمَلابِسِ فَهُوَ کَمَوْشِیِّ الْحُلَلِ» اگر آن را به لباسها تشبیه کنی، آن مانند حلّههای نقش دار است. همچنین است قول صحاح. و اقرب. معنی آیه چنین است: یهود و نصاری در این قول به قول کفّار گذشته مشابهت دارند. مشروح این آیه در «ابن» باب باء گذشت به آن جا رجوع شود بعضی «اَلَّذینَ کَفَرُوا» را بت پرستان گرفتهاند ولی ظاهراً آیه راجع به عقیده کفّار قبل از اسلام است که قائل به ابن اللّه بودهاند. این فقط در قرآن یکبار آمده است.