لغت نامه دهخدا
یزبن. [ ی َ ب ُ ] ( اِ مرکب ) ثمام. عرف. درخت یز. ( یادداشت مؤلف ): ضغبوس؛ شاخ یزبن. جلیلة؛ یک یزبن. امصوخة؛ برگ و شاخ یزبن. ( منتهی الارب ). و رجوع به یز شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟