لغت نامه دهخدا
گواب. [ گ َ ] ( اِ مرکب ) جای پست و نشیب. ( آنندراج ). مغاک و ژرف. ( ناظم الاطباء ). || آبگیر. || حدقه چشم. ( آنندراج ). خانه چشم. ( ناظم الاطباء ).
گواب. [ گ َ ] ( اِ مرکب ) جای پست و نشیب. ( آنندراج ). مغاک و ژرف. ( ناظم الاطباء ). || آبگیر. || حدقه چشم. ( آنندراج ). خانه چشم. ( ناظم الاطباء ).
(گَ ) (اِمر. ) = گوآب: ۱ - جای پست، مغاک. ۲ - آب گیر. ۳ - حدقة چشم، چشم خانه.
گوآب:
جای پست، مغاک.
آب گیر.
حدقة چشم، چشم خانه.