گلوشه

گلوشه. [ گ َ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) زخم. ( شعوری ج 2 ورق 306 ):
ز تیغ غمزه شد صد پاره سینه
بباید بر گلوشه لطف مرهم.ابوالمعالی ( از شعوری ).