گاوگل بان
لغت نامه دهخدا
گاوگل بان. [ گ َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) چوپان گاو. چراننده گاو. محافظ و نگهبان گله گاو.
فرهنگ فارسی
( اسم ) چوپان گاو چرانند. گاو.
گاوگل بان. [ گ َ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) چوپان گاو. چراننده گاو. محافظ و نگهبان گله گاو.
( اسم ) چوپان گاو چرانند. گاو.