لغت نامه دهخدا
گانداره. [ رَ ] ( اِخ ) گنداره. گندار. از جمله اسامی ساتراپها برطبق نوشته های مورخین و جغرافیون یونانی و آنطور که در کتیبه های داریوی منقوش است. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 14 و 15 ). گندار را بعضی با صفحه ای در شمال و شرق کابل تطبیق کرده اند و برخی با کابل و پیشاور کنونی ( ایران باستان پیرنیا ج 2 ص 1452 ).
