کوشادن

کلمه «کوشادن» در زبان فارسی کهن به معنای باز کردن و گشودن به کار می‌رود و در واقع صورت قدیمی‌تر واژه «گشادن» است. این واژه در متون گذشته برای بیان باز کردن در، پنجره، گره یا هر چیز بسته‌ای استفاده می‌شده است. «کوشادن» از نظر معنایی همان مفهوم آزاد کردن یا باز نمودن را منتقل می‌کند و با تغییرات زبانی به شکل امروزی «گشودن» درآمده است. در گفتار قدیم، این فعل می‌توانست درباره اشیای فیزیکی مانند در و بند به کار رود و همچنین در معنای استعاری نیز استفاده می‌شد. برای نمونه، ممکن بود از آن برای گشودن راه، حل کردن مشکل یا آشکار ساختن مطلبی استفاده شود. این واژه نشان‌دهنده یکی از شکل‌های تاریخی فعل باز کردن در زبان فارسی است. با گذر زمان و تحول زبان، شکل نوشتاری و آوایی آن ساده‌تر شده و کاربرد آن کاهش یافته است. امروزه بیشتر از واژه «گشودن» به جای آن استفاده می‌شود. با این حال، در بررسی متون قدیمی ممکن است با صورت «کوشادن» روبه‌رو شویم. بنابراین معنای اصلی آن همان باز کردن و گشودن است و مفهوم روشنی در زبان فارسی دارد.