کلمات یمنی قران

[ویکی فقه] کلمات یمنی قرآن. کلمات یمنی قرآن به کلماتی از قرآن به لغت اهل یمن اطلاق می شود.
«یمن» مملکتی بزرگ است. شهرهای صنعا، عدن، حضرموت، عمان (بزرگ ترین شهر یمن) و سرزمین یمامه که جنیان قصری بسیار عالی برای سلیمان در آن ساخته بودند، همه از توابع یمن است.
کلمات منسوب به یمن
چند کلمه در قرآن یمنی شناخته شده اند:۱. ارائک: الحجلة فیها السریر، جایگاه آراسته دارای تخت؛۲. حاق: وجب، لازم شد؛۳. سامدون: لاهون، سرگرم شدگان؛ ابن عباس آن را از لغات یمنی دانسته، ولی از عکرمه نقل شده که لغت حمیر است.۴. صور: قرن، شاخ؛۵. کذابا: کذبا، دروغ؛۶. نقبوا: هربوا، گریختند؛۷. معاذیر: ستور، پرده ها و پوشش ها؛۸. اللهو: المراة، زن؛۹. وزر: حیل، حیله ها؛۱۰. سیل العرم: المسناة، سیل سخت شدید؛۱۱. المرجان: صغار اللؤلؤ؛۱۲. بعلا: ربا؛ ابن عباس آن را از لغات یمنی دانسته، ولی از قتاده نقل شده که لغت ازدشنوءة است.