کل ء. [ ک َل ْءْ ] ( ع مص ) کلاءة. نگاهبانی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || به تازیانه زدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || درنگی کردن در ادای دین و پی ماندن. || گیاه ناک گشتن زمین. || باربار نگریستن در چیزی و برگردانیدن نگاه در آن. || سپری شدن عمر و زندگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || چریدن ماده شتر گیاه را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
[ویکی الکتاب] معنی کُلِّ: همه - کل (اصل در معنای این کلمه احاطه داشتن است مجموع هر چیزی را هم که کُل میخوانند، برای این است که به همه اجزا احاطه دارد، یک فرد سربار جامعه را هم اگر کـَل بر جامعه تعبیر میکنند، برای این است که سنگینیش بر جامعه احاطه دارد)
معنی کَلٌّ: سربار(معنای عبارت" هو کل علی مولاه "این است که او سربار سرپرست خویش است وبار و عیال کسی است که امورش را تدبیر میکند و او خودش نمیتواند امور خود را تدبیر کند )
معنی کَلَّا: هرگز چنین نیست - حاشا (کلمه کلا به معنای ردع و زیر بار نرفتن است و برای رد و انکار مطالب ما قبل خودش است )
معنی رَأَوْاْ ء: دیدند (ببینند (برای واقعیت حتمی))
معنی ﭐدَّارَأْتُمْ: خود را مبری و یکدیگر را متهم می کردید (در اصل تدارأتم بوده، و تدارء بمعنای تدافع ومشاجره است، و از ماده ( د - ر- ء ) است، که بمعنای دفع است )
معنی یُضَلُّ: گمراه می شود ("یضل به الذین کفروا " یعنی کافران به سبب آن گمراه می شوند یا به عبارت دیگر دیگران ایشان را با اشاعه رسم غلط نسی ء گمراه نمودند(عرب را در جاهلیت رسم چنین بود که وقتی دلشان میخواست در یکی از چهار ماه حرام که جنگ در آنها حرام بوده جنگ کنن...
تکرار در قرآن: ۱(بار)
