کفگیره

«کفگیره» نام ابزاری در آشپزخانه‌های سنتی و امروزی است که دارای دسته‌ای بلند و سری پهن، و در بسیاری از موارد سوراخ‌دار می‌باشد و برای کارهای مختلف آشپزی به کار می‌رود. این ابزار عمدتاً برای برداشتن غذاهایی مانند برنج، جابه‌جا کردن مواد غذایی داخل دیگ و همچنین هم‌زدن خوراک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از کاربردهای مهم کفگیر، گرفتن کف یا لایه‌های روی غذا در هنگام پخت است که به همین دلیل این نام بر آن نهاده شده است. در منابع لغوی مانند دهخدا، این وسیله با نام‌هایی همچون چمچه یا کفک‌گیر نیز شناخته شده و توصیف گردیده است. از نظر ساختاری، کفگیر می‌تواند از جنس‌های مختلفی مانند فلز، چوب یا پلاستیک ساخته شود که هر کدام کاربرد خاص خود را دارند. در فرهنگ عامه، واژه کفگیر در ضرب‌المثل «کفگیر به ته دیگ خوردن» به معنای پایان یافتن منابع یا امکانات به کار می‌رود. این ضرب‌المثل نشان‌دهنده حالت کمبود و اتمام ذخایر غذایی یا مالی در زندگی روزمره است. در برخی سنت‌های قدیمی، کفگیر چوبی در آیین‌ها و مراسمی مانند طلب باران نیز مورد استفاده نمادین قرار می‌گرفته است. این ابزار علاوه بر کاربرد عملی، در فرهنگ و زبان فارسی نیز دارای بار معنایی استعاری و نمادین شده است. در مجموع، کفگیره وسیله‌ای آشپزخانه‌ای برای برداشتن و جابه‌جایی غذا و کف‌گیری است که در فرهنگ و ادبیات فارسی نیز کاربردهای استعاری پیدا کرده است.