لغت نامه دهخدا
کشورده. [ ک ِش ْ وَدِه ْ ] ( نف مرکب ) کشوردهنده. مملکت بخش:
شاه گیتی خسرو لشکرکش لشکرشکن
سایه یزدان شه کشورده کشورستان.عنصری.روز هیجاها بود کشورگشای
روز مجلسها بود کشوردهی.منوچهری.
کشورده. [ ک ِش ْ وَدِه ْ ] ( نف مرکب ) کشوردهنده. مملکت بخش:
شاه گیتی خسرو لشکرکش لشکرشکن
سایه یزدان شه کشورده کشورستان.عنصری.روز هیجاها بود کشورگشای
روز مجلسها بود کشوردهی.منوچهری.