لغت نامه دهخدا
کبسته. [ ک َ ب َ ت َ / ت ِ ] ( اِ ) حنظل. ( برهان ). || زهر گیاه. ( برهان ):
با اینهمه لطافت و شیرینی سخن
با من به گاه طعنه زدن چون کبسته ای.نزاری قهستانی ( از فرهنگ رشیدی ).رجوع به کبست شود.
کبسته
فرهنگ عمید
=کبست
فرهنگ فارسی
( اسم ) هندوان. ابوجهل: [ با این همه لطافت و شیرینی سخن با من بگاه طعنه زدن چون کبسته ای ]. ( نزاری )
حنظل زهر گیاه
