کارعه تصویر معنی کارعه لغت نامه دهخدا ( کارعة ) کارعة. [ رِ ع َ ] ( ع ص، اِ ) خرمابن لب آب. ( ناظم الاطباء ). خرمابن به آب نزدیک. ج، کارعات. کلمات مرتبط جاموره جبجاب میقار رزنه قشاعه ذوقرابه قارب گزارش محتوای نامناسب
