لغت نامه دهخدا
چلکیت. [ چ َ ل َ ک َ ] ( اِخ ) در زبان هندی نام یکی از ذوذنب های عالی در اثیر. و رجوع به کتاب تحقیق ماللهند ص 316 ذیل جدول: «المذنبات العالیة فی الاثیر» شود.
چلکیت. [ چ َ ل َ ت َ ] ( اِخ ) در زبان هندی، نام یکی از ذوذنب های متوسط، در جو. و رجوع به کتاب تحقیق ماللهند ص 317 ذیل جدول: «المذنبات المتوسطة فی الجو» شود.
