چاهچه

چاهچه. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) چاهک. چاه خُرد. چاه کوچک. چاه نزدیک تک. گودالی کم عمق، چاچه. آبشی. چاهی که در صحن سرای کنند رفع حوائج کودکان و گرد آمدن فاضلاب را. رجوع به آبشی در همین لغت نامه شود.
- چاهچه قفا؛ گوی که در پشت گردن بدرازا هست.

چاه کوچک، چاه کم عمق.

چاهک. چاه خرد. چاه کوچک. چاه نزدیک تک. گودالی کم عمق. چاچه. آبشی. جاهی که در صحن سرای کنند رفع حوائج کودکان و گرد آمدن فاضل آبرا.