چار نفس

لغت نامه دهخدا

چارنفس. [ ن َ ] ( اِ مرکب ) چهارنفس. نفس اماره، نفس لوامه، نفس ملهمه، نفس مطمئنه. ( آنندراج ). چارنفس اماره و لوامه و ملهمه و مطمئنه:
به چارنفس و سه روح و دو صحن و یک فطرت
به یک رقیب و دو فرع و سه نوع وچار اسباب.خاقانی.