لغت نامه دهخدا
چارخایه. [ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) شجاع و جنگجوی. ( ناظم الاطباء ). || کسی که مایل به زنان باشد. ( ناظم الاطباء ). || کنایه از مفسد و محیل. ( آنندراج ).
چار خایه
فرهنگ فارسی
شجاع و جنگجوی. یا کسیکه مایل به زنان باشد. یا کنایه از مفسد و محیل.