پیر برناتن
لغت نامه دهخدا
پیر برناتن. [ رِ ب ُ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا و فلک باشد. ( برهان ). پیر برناوش.
فرهنگ فارسی
کنایه از دنیا و فلک باشد
پیر برناتن. [ رِ ب ُ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا و فلک باشد. ( برهان ). پیر برناوش.
کنایه از دنیا و فلک باشد