لغت نامه دهخدا
پل بت تا. [ پ ُ ب ِ ] ( اِخ ) معاون قونسول فرانسه در موصل بسال 1842م. او بتصور اینکه نینوای قدیم در این محل است در تپه «کویونچیک » برای نخستین دفعه به کاوش پرداخت، چون از حفریات مذکوره نتیجه ای که مترقب بود بدست نیامد به تپه «خورساباد» متوجه شد و حفریاتی کرد که نتیجه بخشید، باقیمانده قصر ساگن پادشاه آسور را با دیوارهائی که پر از حجاریهای برجسته قشنگ بود یافت و در حال صورتهائی از آن نقاشی کرده با مجموعه ای از آثار برای موزه «لوور» فرستاد.
