کلمهی «پستالوجی» یا «پستالودزی» به مکتب آموزشی و روشهای تربیتی یوهان هاینریش پستالوزی، مربی و نظریهپرداز سوئیسی اشاره دارد. این واژه به مجموعه عقاید، اصول و شیوههای او در تعلیم و تربیت گفته میشود. پستالوزی بر این باور بود که آموزش باید بر پایهی رشد طبیعی کودک و توجه به نیازهای عاطفی، اخلاقی و عقلی او باشد. او معتقد بود که یادگیری باید با محبت، تجربه مستقیم، مشاهده و عمل همراه شود، نه با اجبار و حفظ کردن صرف. در این شیوه، معلم نقش راهنما و همراه را دارد، نه صرفاً انتقالدهنده اطلاعات. پستالوجی بر سادگی، تربیت در خانه و پیوند کودک با طبیعت تأکید میکند. همچنین بر اهمیت کار عملی در کنار درسهای نظری تأکید دارد، مانند آموختن خواندن و نوشتن همراه با فعالیتهای روزمره. این مکتب نقش مهمی در شکلگیری نظامهای آموزشی مدرن اروپا داشته است. بسیاری از روشهای امروز در تربیت کودکستانی و مدارس ابتدایی متأثر از اوست.
پستالوجی
لغت نامه دهخدا
پستالوجی. [ پ ِ ل ُ ] ( اِخ ) یا پستالودزی ( ژان هانری ). یکی از علمای تعلیم و تربیت از مردم سویس. متولد در زوریخ بسال 1746 م. وی به اصلاح و بهبود تعلیم و تربیت کودکان فقیر همت گماشت و بسال 1827 م. درگذشت. یکی از علمای نوع دوست سویس است او را در بسیاری از علوم و فنون و بالخاصه در السنه مختلفه و امر زراعت یدی طولی بود. در یکی از مزارع ارگویا با خرج شخصی خویش مکتبی تأسیس کرد و اطفال فقرا و ایتام را در آن گرد آورد و خود بشخصه بی عوضی بتعلیم و تربیت آنان پرداخت واو را در فن تربیت و تعلیم اصولی مخصوص بود علوم ریاضیه و طبیعیه و السنه و زراعت و پاره ای صنایع با یکدیگر در یک وقت بطفل تعلیم میداد و پیش از شروع به هر علمی سعی میکرد تا غایت و مقصود آن علم را برای طفل روشن کند. دولت سویس حسن طریقه او را دریافت و تقدیر کرد لکن از سوء حظ این مؤسسه در زمان خود او ازمیان برفت. او را در فن تربیت اطفال بعض تحقیقات فنیه هست و تألیفاتی نیز دارد. ( قاموس الاعلام ترکی ).