پاشنه گاه

پاشنه گاه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِمرکب ) آنجایی از دوپهلوی اسب که پاشنه سوار بر آن خورد: مَعدّ؛ پاشنه گاه سوار از اسب. ( منتهی الارب ).

( اسم ) آنجای از دو پهلوی اسب که پاشن. سوار بر آن خورد.
آنجای از دو پهلوی اسب که پاشنه سوار بر بر آن خورد معد

{poop} [حمل ونقل دریایی] قسمت زبرین و پسین کشتی متـ. پاشنه