لغت نامه دهخدا
ورپلغیدن. [ وَ پ ُ ل ُ دَ ] ( مص مرکب ) ورپلوغیدن. در تداول، بیرون زدن. از جای خود بیرون آمدن مثل بیرون آمدن چشم از حدقه و مانند آن. ( فرهنگ فارسی معین ).
ورپلغیدن. [ وَ پ ُ ل ُ دَ ] ( مص مرکب ) ورپلوغیدن. در تداول، بیرون زدن. از جای خود بیرون آمدن مثل بیرون آمدن چشم از حدقه و مانند آن. ( فرهنگ فارسی معین ).
(وَ. پُ دَ ) (مص ل. ) (عا. ) بیرون زدن، از جای خود بیرون آمدن.
( مصدر ) بیرون زدن از جای خود بیرون آمدن ( مثل بیرون آمدن چشم از حدقه و مانند آن )
(عا.)
بیرون زدن، از جای خود بیرون آمدن.