وحی تکوینی

[ویکی فقه] ساز و کارها و ویژگی های تکوینی و ذاتی موجودات را وحی تکوینی گویند.
«وحی تکوینی» مقابل « وحی تشریعی » به معنای قوانین و احکامی است که در نهاد جهان هستی به ودیعت نهاده شده است و رابطه خدا با طبیعت را بیان می کند. وحی به این معنا، در قرآن زیاد به کار رفته است؛ مانند: (وَاَوْحَی رَبُّکَ اِلَی النَّحْلِ...)؛ «و پروردگار تو به زنبور عسل وحی (الهام غریزی) کرد».