لغت نامه دهخدا
هیدکور. [ هََ دَ ] ( ع ص ) زن بسیارگوشت. هیدکر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || پنهان شونده جهت فریفتن. ( منتهی الارب ). || زن جوان شگرف اندام نیکوکرشمه. || شیردفزک. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || بیت هیدکورالاساطین؛ سرای ثابت ستونها. ( منتهی الارب ).
