هفهفه
واژه «هفهفه» در متون کهن عربی و فارسی به حالتی از لاغری و باریک شدن اندام انسان اشاره دارد که در آن بدن به شدت نحیف و ظریف می‌شود. این واژه برای توصیف وضعیتی به کار می‌رود که شکم و میان فرد باریک شده و اندام او حالتی بسیار لاغر و ضعیف پیدا می‌کند. در منابع لغوی، «هفهفه» به معنای نازک شدن بدن تا حدی است که فرد شبیه شاخه باریک درخت به نظر می‌رسد. این تشبیه نشان‌دهنده شدت لاغری و کاهش محسوس حجم بدن در اثر ضعف، بیماری یا کم‌غذایی است. در کاربردهای توصیفی، این واژه بیشتر برای بیان وضعیت ظاهری انسان در شرایط جسمانی بسیار نحیف استفاده شده است. «هفهفه» علاوه بر توصیف فیزیکی، می‌تواند بار ادبی نیز داشته باشد و برای تصویرسازی شاعرانه از اندام بسیار لاغر به کار رود. در متون قدیمی، چنین واژگانی برای بیان دقیق حالات ظاهری انسان‌ها و تفاوت‌های جسمی آنان رایج بوده است. این واژه نشان‌دهنده دقت زبان در توصیف درجات مختلف لاغری و ضعف جسمانی در ادبیات کهن است. کاربرد آن بیشتر در متون لغوی و توصیفی دیده می‌شود و کمتر در زبان روزمره امروزی استفاده می‌گردد. در مجموع، «هفهفه» به معنای بسیار لاغر و باریک شدن بدن انسان تا حدی است که حالت نحیف و ضعیف به خود بگیرد.
مترادف‌ها
صدای باد، وزوز
لغت نامه دهخدا
( هفهفة ) هفهفة. [ هََ هََ ف َ ] ( ع مص ) باریک شکم و لاغرمیان و نازک تن گردیدن چندانکه به شاخ درخت ماند. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جمله سازی با هفهفه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان سکوت شب، صدای هفهفه باد در میان شاخ و برگ درختان کهن، آرامش خاصی به روح خسته و بی‌قرار من بخشید.
💡 صدای هفهفه برگ‌ها در هنگام وزش بادهای شدید پاییزی، باعث می‌شد که تمام ساکنان روستا از نزدیک آمدن طوفان باخبر شوند و خانه‌ها را ببندند.
💡 با شنیدن صدای هفهفه باد در کویر، مسافران متوجه شدند که باید قبل از تاریکی هوا به دنبال پناهگاهی برای شب خود بگردند و استراحت کنند.
