هرودتس

هرودوت، مورخ یونانی سده پنجم پیش از میلاد، که اغلب او را «پدر تاریخ» می‌نامند، اهل هالیکارناس در آسیای صغیر بود که در آن زمان جزو قلمرو ایران محسوب می‌شد و بنابراین وی تبعه ایران بود. وی با سفرهای گسترده به مناطق شرقی، اطلاعاتی را درباره تاریخ و فرهنگ ملل مختلف، به ویژه ایران، مصر و بابل، جمع‌آوری کرد که در قالب اثر اصلی او به نام «تاریخ در نه کتاب» گردآمده است. با این حال، روایت‌های او آمیخته با افسانه‌ها و حکایات مردمی است و اغلب در جزئیات تاریخی، به ویژه در ارقام و ترتیب وقایع، دچار ناهماهنگی و اغراق شده است. منتقدان قدیم و جدید، از جمله ارسطو و توسیدید، بر افسانه‌پردازی و عدم دقت او در نقل حقایق تاریخی تأکید کرده‌اند، و حتی برخی سفرهایش به مناطق مانند بابل را مورد تردید قرار داده‌اند. با این وجود، اثر او به‌عنوان نخستین تلاش نظام‌مند برای ثبت رویدادهای تاریخی و ترسیم منظره‌ای کلی از جهان باستان ارزشمند است، و بسیاری از کشفیات باستان‌شناسی بعدی، بخش‌هایی از گزارش‌های او را تأیید کرده‌اند.