هجاوری

لغت نامه دهخدا

هجاوری. [ هََ وَ ] ( ص نسبی ) منسوب به هجاور که نام شهری است. رجوع به هجاور شود:
ای کرده روح با لب لعل تو نوکری
معشوق ارتگی و نگار هجاوری.پوربهای جامی ( از فرهنگ جهانگیری ).