لغت نامه دهخدا
هتون. [ هَُ ] ( ع مص ) اشک باریدن. ( تاج المصادر بیهقی ). باریدن اشک. چکیدن اشک: هتن الدمع هتوناً؛ چکید و فروریخت اشک. ( معجم متن اللغة ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج العروس ). || هتنت السماء هتناً و هتوناً. رجوع به هتن به تمام معانی شود.
هتون. [ هََ ] ( ع ص ) سحاب هتون؛ ابر بارنده. ( معجم متن اللغة ) ( تاج العروس ) ( اقرب الموارد ). || ابری که سست و پیوسته ببارد. ( اقرب الموارد ). || ابری که گاه ببارد و گاه نبارد. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ): عین هتون الدمع؛ چشم اشکبار. ( اقرب الموارد ) ( تاج العروس ). مطر هتون؛ باران پیوسته.هطول. ( معجم متن اللغة ). ج، هُتُن، هُتَّن. ( تاج العروس ) ( اقرب الموارد ) ( معجم متن اللغة ) ( منتهی الارب ).
