لغت نامه دهخدا
نیکومزاجی.[ م ِ ] ( حامص مرکب ) خوش خوئی. خوش مشربی. نیک محضری.
نیکو مزاجی
فرهنگ فارسی
۱ - دارای مزاج سالم بودن. ۲ - خوش خویی خوش مشربی.
نیکومزاجی.[ م ِ ] ( حامص مرکب ) خوش خوئی. خوش مشربی. نیک محضری.
۱ - دارای مزاج سالم بودن. ۲ - خوش خویی خوش مشربی.
