لغت نامه دهخدا
نعل فکندن. [ ن َ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نعل ریختن. نعل افکندن. رجوع به نعل افکندن شود:
در کوکبه رخ تو چون ماه
صد نعل فکنده آسمانها.انوری.
نعل فکندن. [ ن َ ف َ / ف ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) نعل ریختن. نعل افکندن. رجوع به نعل افکندن شود:
در کوکبه رخ تو چون ماه
صد نعل فکنده آسمانها.انوری.
نعل ریختن. نعل افکندن.