لغت نامه دهخدا
ناقم. [ ق ِ ] ( ع ص ) عتاب کننده. || پاداش دهنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ناقم. [ ق ِ ] ( ع اِ ) نوعی از خرما به عمان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).
ناقم. [ ق ِ ] ( اِخ ) لقب سعیدبن عامربن سعد بن عدی که پدر بطنی است. ( منتهی الارب ). ابوبطن من ربیعة. ( معجم متن اللغة ).
