لغت نامه دهخدا
( ناظورة ) ناظورة. [ رَ ] ( ع اِ ) مهتر که در هر امور منتظر او باشند، واحد و جمع و مؤنث و مذکر در وی یکسان است. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). مهتری که در همه کارها منتظر وی باشند. ( ناظم الاطباء ). نظورة. نظیرة. نظور. السید ینظر الیه. ( معجم متن اللغة ). ناظور. ( از المنجد ). || محبوبه. معشوقه. ( غیاث اللغات ).
