نازیبیدن
لغت نامه دهخدا
نازیبیدن. [ دَ ] ( مص منفی ) نزیبیدن. زیبنده نبودن. ناسزاوار بودن. مقابل زیبیدن. رجوع به زیبیدن شود.
فرهنگ فارسی
نزیبیدن زیبنده نبودن.
نازیبیدن. [ دَ ] ( مص منفی ) نزیبیدن. زیبنده نبودن. ناسزاوار بودن. مقابل زیبیدن. رجوع به زیبیدن شود.
نزیبیدن زیبنده نبودن.