نائک

لغت نامه دهخدا

نائک. [ ءِ ] ( ع ص ) جماع کننده. ( اقرب الموارد ) ( شمس اللغات ). گاینده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نعت است از نیک. ( منتهی الارب ).