لغت نامه دهخدا
مکراف. [ م ِ ] ( ع ص ) حمار مکراف؛ خری که بوییدن کمیز ماده و سر درواداشتن، خوی وی باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
مکراف. [ م ِ ] ( ع ص ) حمار مکراف؛ خری که بوییدن کمیز ماده و سر درواداشتن، خوی وی باشد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
حمار مکراف خری که بوییدن کمیز ماده و سر در وا داشتن خوی وی باشد