لغت نامه دهخدا
مکثاری. [ م ِ ] ( حامص ) حالت و چگونگی مکثار. پرگویی: مؤلف این حکایات را به مکثاری نسبت ندهند. ( جهانگشای جوینی ). و رجوع به مکثار شود.
مکثاری. [ م ِ ] ( حامص ) حالت و چگونگی مکثار. پرگویی: مؤلف این حکایات را به مکثاری نسبت ندهند. ( جهانگشای جوینی ). و رجوع به مکثار شود.