لغت نامه دهخدا
مکتع. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) رأی مکتع؛ رأی مجمع و قوی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). رأی اجماع کرده شده و قوی.( ناظم الاطباء ). رأی مُجْمَع. ( از اقرب الموارد ).
مکتع. [ م ُ ت ِ ] ( ع ص ) شتابنده. گویند جاء مکتعاً؛ یعنی آمد در حالتی که به شتاب راه می رفت. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). شتابنده. ( آنندراج ).
