لغت نامه دهخدا
( مؤواة ) مؤواة. [ م ُ ءَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مؤوی ̍. زن پناه و جای داده شده. ( از منتهی الارب ). و رجوع به مؤوی ̍ شود.
( مؤواة ) مؤواة. [ م ُ ءَوْ وا ] ( ع ص ) مؤنث مؤوی ̍. زن پناه و جای داده شده. ( از منتهی الارب ). و رجوع به مؤوی ̍ شود.