موماء
مترادفها
مؤمن، ایماندار
لغت نامه دهخدا
موماء. [ م َ ] ( ع اِ ) موماة. بیابان. ج،موامی. ( منتهی الارب، ماده «م وو» ) ( ناظم الاطباء ).
مؤمن، ایماندار
موماء. [ م َ ] ( ع اِ ) موماة. بیابان. ج،موامی. ( منتهی الارب، ماده «م وو» ) ( ناظم الاطباء ).