مهیض
لغت نامه دهخدا
مهیض. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی ازهیض. استخوان بازشکسته بعد گرفتگی. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
استخوان باز شکسته بعد گرفتگی.
مهیض. [ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی ازهیض. استخوان بازشکسته بعد گرفتگی. ( منتهی الارب ).
استخوان باز شکسته بعد گرفتگی.