مهابوت
لغت نامه دهخدا
مهابوت. [ م َ ت َ ] ( اِ ) به زعم هندیهای قدیم، طبایع کبار یا عناصر که عبارت بوده است از: آسمان، باد، آتش، آب و زمین. ( از ماللهند ص 20 ).
مهابوت. [ م َ ت َ ] ( اِ ) به زعم هندیهای قدیم، طبایع کبار یا عناصر که عبارت بوده است از: آسمان، باد، آتش، آب و زمین. ( از ماللهند ص 20 ).