لغت نامه دهخدا
( منهکة ) منهکة. [ م ُ هََ ک َ ] ( ع ص ) زن که ولادت بر وی دشوار شده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). زنی که زائیدن بر وی دشوار شده باشد. ( ناظم الاطباء ).
( منهکة ) منهکة. [ م ُ هََ ک َ ] ( ع ص ) زن که ولادت بر وی دشوار شده باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). زنی که زائیدن بر وی دشوار شده باشد. ( ناظم الاطباء ).