لغت نامه دهخدا
منجار. [ م ِ ] ( ع اِ ) بازیی است طفلان را، او الصواب المیجار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). قسمی از بازی کودکان تازی. ( ناظم الاطباء ).
منجار. [ م ِ ] ( ع اِ ) بازیی است طفلان را، او الصواب المیجار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). قسمی از بازی کودکان تازی. ( ناظم الاطباء ).