منتهشه
مترادفها
پارهپاره، تکهتکه، مندرس
لغت نامه دهخدا
( منتهشة ) منتهشة. [ م ُ ت َ هَِ ش َ ] ( ع ص ) زن که در مصیبت روی را بخراشد و طپانچه زند بر آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زنی که در ماتم و سوگواری و مصیبت روی را بخراشد و تپانچه زند بر آن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).